قصه زن کچل

   پُسِ دِهدا که خیار مِکُنه گَم            مِتِلیم هِسی، بِگَم یاکه نگم؟

   زن وُ مردیش اَ یَی دعوا که         زِنِکِش چیلِش اَ مردَی وا کِه

  گفت: اَی...! جوابَم میدَه ؟      مرگ عارِت که دو صد دُوم کّردِه

  زِنَک اَ دَردِ سِرُوکو مَردَکِ         راس وُبی وُ چادِرِش اَ سِر کِه

  گفت: اَی تالَم اَ مَرگِت بِبُرَه         تو اَ خُم وُ خُت سِرُوکو میدَه ؟

  مه زنِت هِسَّم اَ صِحاب دِر کار        مِنّـِتِت هِه بِکُنَم تالَت بار ؟

  مَردَک اَحَرفِ زنَی خَشمِش اَمِی    گفت:کِای سرهل اَریشه کنده...

                           مـیرزا شوقی بهـبهانی

                                          دارکلی

  اَی بِبینَ که کِلیلِت اَغُری            مِزِه قایُم که تِه دَسِت مِپیِری

       بِزِه اَمّا نِه که قایُم بِزِنَه            بلکه زیر او زِنِکی خوب بِزِنَه

  تو چِتِن دی که فُغونِت هِسِّی؟     حرفِ کرباس و کِتونِت هِسّی

  مِدُو میونِ حرفِ دیگِرون          تو چِتِن؟ اَحمِقیَه یا نادون؟...

                                              میرزاشوقی بهبهانی

خریدار

اِی یارِکم بیو که خریدارتَم هَنی

رفته اَ شهرِ ما مِه گرفتارتَم هَنی

بی کِفت و بی صفت وُبیده دوش دشمنم

کِردت جِفا اَ مو مِه وفادارتم هنی...

  استاد محمد حسین مرتب

برای مشاهده کامل شعر برروی ادامه مطلب کلیک نمایید

                                   بشیر نذیر بهبهان

مخمس تضمینی خریدار مرحوم استاد مرتب

پابَندِعَهدِمَم سِیلکُو خوارِتم هَنی          وامندِیَم تِ ریت که مِ سِربارتم هنی

وَختی یِه خُوت مُدونَه که بیمارِتم هَنی         ای یارِکم بیُوکه خِریدارِتم هَنی

                                  رَهته اَ شَهرِ ما مِ گِرِفتارِتم هَنی

کِم سووُبیدِه چشمم وُپوسی اَری تِنَم   بیشِرنِمُندِه چی دِگِه نیسی که بشکِنَم

دنیا اَسی مِ یَه قِفِسین بی تُومُندِنَم    بی کفت وُبی صفت وُبیدِه دوس وُدشمن

                              کِردِت جِفا اَ مِ وُ مِ وفادارِتم هَنی...

                                                          علیرضا قیصری

برای مشاهده کامل شعر بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

                                        کیشک

  قَدِّ صد تیلِه کِلا رِخته تِه باغِ خُدادا

                                       کُرت پاسا بُکُه سی خُوت نِه یکی وُ نه دوتا

  نِه تِه فِکرِ یِه که ایش زحمتِ مَهلی بیده

                                                هَلمِی دُرب نِدیتِّه وُ هَلَم نَیچیده

  هی که مَلپینشُو خَه دِلشُو هَوُی بی جا که

                                            سِرِ دَه تا کت بُنگو شُو هُسی دعوا که

  جِر وُ دعواشُو کشالَی تِش پیفار وُبی

                                            باغِبو هم تِه تُووَی بی وُ خبردار وُبی...

                                                      سید محمد سید

براي مشاهده کامل شعر بر روي ادامه مطلب کليک کنيد